Argumentacja magistratu: prasowalnia jako pomieszczenie stałego pobytu

Bezpośrednia kontynuacja konceptu sprawozdania z karty 225 (odpowiedź magistratu sopockiego dla rejencji gdańskiej w sprawie piwnic Schulstraße 44 użytkowanych przez prasowaczkę Annę Frohwerk).

Ustalenia: 1. Argumentacja prawna magistratu: pomieszczenia piwniczne używane jako warsztat pracy (Arbeitsräume) — prasowalnia — należy traktować tak samo jak pomieszczenia stałego pobytu ludzi, co „wynika jednoznacznie” (einwandfrei) z § 51 a ordynacji budowlanej z 5 VII 1905 / 20 VI 1906; magistrat prosi o oddalenie skargi . Rejencja przejęła tę argumentację niemal dosłownie (k. 227). Przesądza to, że w piwnicy Schulstraße 44 nie wolno było ani mieszkać, ani prowadzić prasowalni. 2. Magistrat powołuje się na własne wcześniejsze sprawozdanie z 15 III 1912 (to samo, o którym mowa na kartach 208/211) — znajdujące się na karcie 91 akt (numeracja wewnętrzna poszytu). 3. Adnotacje kancelaryjne pokazują bieg sprawy: sprawozdanie 12 VII (= „Bericht vom 12. Juli 1912”, k. 227), czystopis podpisany 13 VII, wysłany 13/14 VII; 27 VII 1912 odnotowano, że odpowiedź rejencji jeszcze nie wpłynęła („Noch kein Eingang”), i wyznaczono kolejny termin 10 dni (7 VIII) — decyzja rejencji z 27 VII wpłynęła 30 VII pod nową sygnaturą B 1040/12. 4. Kancelistką sporządzającą czystopisy była Raabe (tu nazwisko czytelne) — ta sama, co przy sprawie Rutkowskiego (karty 199, 203).