Dwaj architekci pod nr 44: Georg Lippke na parterze i Felix Rekowski

Georg Lippke, architekt B.D.A. (Bund Deutscher Architekten — Związek Architektów Niemieckich) i zaprzysiężony biegły sądowy, mieszkał pod nr 44 nieprzerwanie od 1922 do 1939. Figuruje we wszystkich odczytanych rocznikach ksiąg z tego okresu; obok Marthy Claaszen i Augusta Gniecha był najdłużej mieszkającym tu lokatorem międzywojnia. Jego wizytówka w księdze 1929 podaje adres firmowy i domowy naraz: „Georg Lippke, Architekt B. D. A., gerichtl. vereidigter Sachverständiger, Architektbüro Danzig, Rennerstiftsgasse 7, Zoppot, Schulstrasse 44, part.” → „…biuro architektoniczne Gdańsk, Rennerstiftsgasse 7, Sopot, Schulstraße 44, parter”.

Mieszkał więc i przyjmował klientów na parterze kamienicy. W roczniku 1936/37 dołącza do niego drugi fachowiec: „Rekowski Felix Architekt” (w Einwohnerbuchu 1937/38 „Reckau Felix Architekt i. R.” — architekt w stanie spoczynku). Georg Lippke był wspólnikiem sopockiej firmy „W. & G. Lippke” i pracował obok Wilhelma Lippkego (właściwie Emil Wilhelm, ur. 1 V 1869 Kłajpeda, zm. 4 VI 1933 Sopot). Wilhelm był architektem B.D.A., radnym Sopotu od 1908 i autorem ponad stu realizacji w mieście (hotele Carlton i Kaiserhof, kościół św. Jerzego, willa Herbstów, dziś Kościuszki 29).

Miał dom przy tej samej ulicy pod nr 11, pięćdziesiąt metrów dalej. Pokrewieństwa obu Lippków (brat? syn?) dokumenty nie stwierdzają. Dane Wilhelma pochodzą z rekordu normatywnego GND 1276370210 i z opracowań encyklopedycznych (źródło wtórne) HIPOTEZA (co do pokrewieństwa). Nie mylić z Georgiem Lippke, nadburmistrzem Gdańska w 1943 r.