Wdowa po konsulu, jej córka i listy z Danii

Od 1929 do rocznika 1942, czyli przez czternaście lat, pod nr 44 mieszkała Martha Claaszen, w księgach najpierw „Claaszen, Marta, Ww.” (1929, 1931), a od 1933 „Claaszen, Martha, Konsuls-Wwe.” → „wdowa po konsulu”. Najpewniej jest to wdowa po Erneście Auguście Claaszenie (1853–1924), gdańskim kupcu, honorowym agencie konsularnym Stanów Zjednoczonych w Gdańsku 1902–1916 i przedstawicielu Daimlera na Prusy Zachodnie, zmarłym w willi przy Ernststraße 8 (dziś Muzeum Sopotu). Biografię podajemy wg artykułu A. Cylwik w „Roczniku Gdańskim” LXXXII (2022), a więc źródła wtórnego.

W tekście tym Schulstraße 44 nie pada ani razu; związek rodziny z kamienicą znamy wyłącznie z ksiąg adresowych PRAWDOPODOBNE. W 1929 r. mieszka z matką „Claaszen, Ruth, Frl.” — panna Ruth Claaszen, późniejsza darczyni Muzeum Sopotu; z jej kolekcji pochodzą dwie zachowane koperty zaadresowane tą samą wprawną ręką: „Fräulein Ruth Claaszen. Schulstrasse 44 Zoppot. Danzig.” — jedna ze stemplem Kopenhagi z 1 I 1931 (godz. 22.15), druga z Lyngby pod Kopenhagą z 22 VII 1931. Wg opracowań Ruth wyszła w 1934 r. za duńskiego konsula Haralda Kocha.

Einwohnerbuch 1937/38 i 1939 notują pod nr 44 „Koch Ruth Wwe” → „Ruth Koch, wdowa”, czyli córkę, która po śmierci męża wróciła pod adres matki PRAWDOPODOBNE (zbieżność nazwiska, imienia i adresu).