Mieczysław Mistat: starosta w stanie spoczynku, kandydat na dyrygenta „Lutni”, więzień Stutthofu

W styczniu 1926 r. „Echo Gdańskie” relacjonuje walne zebranie polskiego Towarzystwa Śpiewu „Lutnia” w Sopocie: zarząd „porozumiewał się w tej sprawie z zamieszkałym w Sopocie (Schulstr. 44) p. konsulem Mistatem, który byłby gotów poświęcić się dobrej sprawie i przyjąć stanowisko dyrygenta. Zebranie uchwaliło, aby do p. konsula Mistata wysłać delegację, celem uproszenia go do objęcia stanowiska dyrygenta »Lutni«” (próby chóru odbywały się w hotelu „Eden”). W tym samym numerze gazety ukazuje się artykuł podpisany „Mieczysław Mistat”, a gdańska księga adresowa na 1926 r. notuje pod nr 44: „Mistat, Miezisl., Landr. a. D.” → „Mieczysław Mistat, starosta (Landrat) w stanie spoczynku”.

Baza IPN „Straty osobowe” podaje dalsze dane: Mieczysław Mistat, ur. 19 IV 1872, zmarł 21 III 1945 jako więzień KL Stutthof (źródło: Muzeum Stutthof, sygn. Z-V-1). Jego syn Leopold Mirosław Mistat, ur. 18 X 1895 w Krakowie, porucznik rezerwy marynarki, mieszkaniec Gdyni, poległ 17 IX 1939 pod Babimi Dołami w obronie Kępy Oksywskiej. Rekordy obu baz są , natomiast utożsamienie więźnia Stutthofu z naszym lokatorem opiera się na zbieżności rzadkiego nazwiska, imienia, wieku (54 lata w 1926) i regionu — PRAWDOPODOBNE; ojcostwo wobec Leopolda HIPOTEZA silna.

Adres „Schulstraße 44” potwierdza niezależnie spis ulic Zoppotu w bazie Danziger Einwohnerbücher (StrVz-Zo057). Tytuł „konsul” w Wolnym Mieście oznaczał zwykle konsula honorowego lub urzędnika konsularnego. Skoro proponowano mu dyrygenturę, miał zapewne wykształcenie muzyczne.