Ozdobne drzwi do windy, której już nie ma; „wybudowany około roku 1933”

Inwentaryzacja architektoniczna wykonana w kwietniu 1988 r. przez Techniczną Spółdzielnię Pracy „Wodnik” z Gdyni na zlecenie PKP Oddziału Budynków w Sopocie (zespół: mgr inż. Alicja Konopińska, mgr inż. Aleksandra Dąbrowska; weryfikacja mgr inż. arch. Małgorzata Traeger-Rajczyk) jest pierwszym dokumentem stwierdzającym brak kabiny (wcześniej mówiły o nim tylko wspomnienia). Opis techniczny mówi o wnętrzu domu: „»Studnia« — podwórze pełni funkcję komunikacji pionowej (dwa ciągi schodów — spiralne i zabiegowe), niewykorzystywany szyb windy, oraz doświetla pomieszczenia wewnętrzne”, a w wykazie uszkodzeń i wyposażenia zapisano: ”drzwi do nieistniejącego obecnie dźwigu osobowego ażurowe, ozdobne” oraz „szyb windy zabezpieczony siatką stalową”.

To ustala terminus ante quem zniknięcia kabiny: kwiecień 1988 r. Wyjaśnia też, dlaczego do dziś zostały kraty i drzwi szybowe, a dźwigu nie ma: stolarka i ślusarka przystanków przetrwały, kabina i napęd nie. Ten sam opis podaje, że schody wokół szybu są drewniane, zabiegowe łamane, oparte na belkach policzkowych i wyłożone linoleum. Zgadza się to z dzisiejszą obserwacją, że okucia na stopniach leżą na drewnie, nie na lastryku. W tym samym opisie stoi błędne datowanie: „Inwentaryzowany obiekt jest budynkiem poniemieckim, wybudowanym około roku 1933”.

To pomyłka o ćwierć wieku wobec akt (projekty 1906–1909, zasiedlenie 1910), podobna do datowania „ok. 1912” w orzeczeniu technicznym z 2020 r.