„Zgaszony turkus”, dylatacja na drgania pociągów i doniczki w atrium

Tabela kolorystyki w projekcie remontu dachu (Archigraf, XI 2020) wylicza dziewięć pozycji w odcieniach bieli, beżu i szarości oraz jedną w innej barwie: „8 | KONSTRUKCJA STALOWA ŚWIETLIKA | «ZGASZONY» TURKUS | KEIM EXCLUSIV 9406 lub Schweinfurter Grun 30 Caparol Histolith”. Ten sam kolor — pod nazwą „zieleń grynszpanu” — dostały w projekcie elewacji stalowe osłony balkonów; badania konserwatorskie z 2020 r. proponowały dla nich wariantowo „zieleń nawiązującą do grynszpanu” albo „czerń grafitową nawiązującą do stali kuzienniczej”.

Nazwa handlowa farby odsyła do zieleni szwajnfurckiej — XIX-wiecznego, arsenowego pigmentu, tu przywołanego wyłącznie jako punkt odniesienia dla barwy, nie jako receptura. Wybrano zieleń; świetlik, kraty szybu i balustrady mają dziś w atrium zbliżone, szałwiowo-turkusowe barwy. Ekspertyza z marca 2021 r. zaleca ponadto, by „Ze względu na sąsiedztwo trakcji kolejowej i narażenia konstrukcji na drgania pomiędzy szybami zadaszenia i w miejscu mocowania ich do konstrukcji stalowej … wykonać elastyczną dylatację, o podwyższonych parametrach przeciwwilgociowych”.

Pociągi jadące kilkanaście metrów od zachodniej ściany domu wprawiają szkło nad dziedzińcem w drgania od 1910 r. Na fotografii nr 8 z tej samej ekspertyzy (luty 2021) na lastrykowej posadzce atrium stoją doniczki i konewka. Studnię świetlną, po wojnie zamienioną w skład węgla (C-192), mieszkańcy urządzili jak ogród zimowy.