Świetlik nad dziedzińcem: nitowana kratownica z kątowników 50 × 50 × 5, pomiar i ekspertyza

Szklany dach nad wewnętrznym dziedzińcem, zamówiony u elbląskiego ślusarza R. Karstädta zimą 1909/10, otrzymał pierwszy nowoczesny opis w 2021 r. Ekspertyzę „Ocena nośności zadaszenia nad patio” sporządziła w marcu 2021 r. konstruktorka z Gdańska, po wizji lokalnej 15 II 2021. Świetlik to stalowa kratownica przestrzenna o dachu kopertowym (czterospadowym), w całości złożona z drobnych profili walcowanych. Dźwigar kalenicowy ma słupki i oba pasy z kątowników L 50 × 50 × 5; w dźwigarach prostych i narożnych pasy górne są z teowników T 50 i T 80, płatwie z ceownika C 100 × 50, krokwie z T 50, wszystko w stali odpowiadającej dzisiejszej S235JR.

Węzły autorka opisała ostrożnie jako „nitowane lub śrubowe”; na jej fotografiach (fot. 5, 9, 10) widać jednak łby nitów. Konstrukcja jest więc nitowana, czyli sprzed epoki spawania; to dziś jej największa wartość zabytkowa. Stan węzłów po 111 latach: „bardzo dobry”. Skan 3D z 19 X 2020 podał wymiary nieznane z rysunków w aktach: obrys dachu świetlika 10 093 × 7 628 mm, kalenica na rzędnej +19,66 m, biegnąca ze wschodu na zachód i licząca ok. 2,6–2,7 m, całość przesunięta ok. 2,5 m na zachód od geometrycznego środka dachu.

Obliczenia z 2021 r. wykazały jedną słabość: pas dolny środkowego dźwigara kalenicowego trzeba było wzmocnić. Dołożono pod spód drugą parę tych samych kątowników L 50 × 50 × 5 o długości 2 499 mm, skręconych śrubami M12 co 30 cm, tak że przekrój „uzyska kształt «+»”. Poza tym nie usunięto ani nie wymieniono żadnego elementu nośnego oryginalnej kratownicy.