Gdzie są oryginały: szybki w pomieszczeniu węzła, wzór odtworzony z resztek

Wnętrze klatki schodowej odnowiła wspólnota w 2012 r. — stąd dzisiejsze białe ściany, szarozielone (szałwiowe) kraty i balustrady oraz złocone rozety na kratach szybu windy, widoczne na zdjęciach z 2026 r. To współczesna warstwa malarska na zachowanej oryginalnej ślusarce. Dziewięć lat później, przy remoncie elewacji, trzeba było rozwiązać sprawę szkła w osłonach balkonów. Konserwator nakazał „bezwzględnie zachować oryginalne błony szklane” (C-131), ale, jak relacjonuje mieszkanka kamienicy, uczestniczka prac we wspólnocie: „Zabytkowe szybki zdeponowaliśmy w pomieszczeniu węzła, gdyż nikt się nie podjął oczyszczenia ich”.

Wstawiono szkło dekoracyjne o wzorze najbliższym typowi „cathedral”, bo „Na szkło witrażowe o wzorze cathedral nie było nas stać — produkują je zakłady niemieckie, a w 2021 roku ceny gazu, a więc i tego szkła, bardzo wzrosły”. Układ pól „odtworzyliśmy dedukcyjnie, wnioskując z zachowanego szczątkowego układu historycznych szkieł, odrzucając szkło wymieniane przez lata”, czyli tą samą metodą, którą w projekcie zastosowała architektka (C-131), tyle że na budowie. Dzisiejsze barwy to przezroczysty i żółty. Podobnie z kamiennym detalem: jedna sterczyna wyremontowana, druga odtworzona według niej (C-130).

Oryginalne, przedwojenne szkło z balkonów kamienicy leży więc zdeponowane w pomieszczeniu węzła cieplnego; zabytkiem jest ono, a nie dzisiejsza szyba.