Zakończenie obliczeń dźwigarów, klauzula sprawdzająca (2/2)

Zakończenie elaboratu „I. Träger Berechnung” rozpoczętego na k. 111. Dokument datowany 23 VII 1909 i sprawdzony przez sopockiego Stadtbaumeistra 31 VIII 1909 — czyli dokładnie w dniu wystawienia Nachtrags-Bauscheinu nr 2/09 (k. 100). Elaborat ten był więc bezpośrednią podstawą techniczną tego pozwolenia (a nie elaborat z 9 X 1909, który złożono później, na żądanie zawarte w samym Bauscheinie).

Osoby: - Elaborat sygnuje A. G. Kirschner z tytułem Zimmermeister (mistrz ciesielski; tytuł — odczyt prawdopodobny) — mistrz budowlany, w księdze adresowej 1909/10 „Techniker”, autor także planu sytuacyjnego 1909. Kolejna osoba techniczna w sprawie, obok Heinricha Dunkela (projekt 1906), Hermanna Wolschona (projekt 1908) i H. Thieme (kierownik budowy, X 1909). - Skreślony akapit wymienia „Herrn Wolschon”, który 3 marca 1908 złożył wcześniejsze obliczenia statyczne dla tej budowy. Istniał więc elaborat statyczny z marca 1908, poprzedzający pierwszy Bauschein (pozwolenie budowlane) nr 2 z 2 IV 1908 — złożony razem z projektem Hermanna Wolschona z 3 III 1908. Fakt skreślenia akapitu oznacza, że urząd nie zaakceptował odesłania do starych obliczeń i zażądał kompletu nowych — co tłumaczy powstanie elaboratu z 9 X 1909 (k. 103–110, 102). PRAWDOPODOBNE - Klauzulę „Geprüft” podpisuje ten sam Stadtbaumeister co na k. 102 (identyczny czerwony formularz).

Ustalenia o budynku: - potwierdzenie istnienia świetlika (Lichthof) — i to co najmniej dwóch ścian świetlika, oznaczonych literami (ściana „b”); - „Treppenflur” — korytarz/hall klatki schodowej, nad którym przebiega dźwigar oparty na dwóch słupach profil 12. Klatka schodowa była więc podparta konstrukcją stalową, a nie tylko murami ; - połączenia stalowe wykonywane na nakładki z kątowników (Winkeleisen) — dokładnie ten warunek powtórzył Bauschein z 31 VIII 1909 („verlaschen und verbolzen”, k. 100).