Wniosek o przedłużenie terminu ws mieszkania na poddaszu

Kolejny etap sporu o samowolnie wykończone poddasze. Karta łączy podanie właściciela z rozstrzygnięciem Komisji Budowlanej.

Przebieg: 1. 29 IX 1910 — Schmidtke prosi Zarząd Policji o przedłużenie o rok wcześniej wyznaczonego terminu (dziennik nr 11077, wpływ 30 IX 1910). 2. 3 X 1910 — Komisja Budowlana Sopotu, punkt 18 porządku obrad, udziela rocznego terminu na usunięcie „mieszkaniowej rozbudowy poddasza” (wohnungsmässiger Ausbau des Dachgeschosses) .

Ustalenia:

• W kamienicy Schulstraße 44 poddasze zostało wykończone jako mieszkalne wbrew przepisom (Bauordnung) — urząd nakazał usunięcie tej zabudowy . Znaczy to, że faktyczny stan zrealizowany różnił się od zatwierdzonego projektu.
• Bezpośrednio wiąże się z kartą 160 — obszernym pismem Schmidtkego, w którym deklaruje, że wskazane pomieszczenia poddasza nie będą zamieszkiwane, broni istniejącego wykonania i postuluje generalne „zwolnienie całego poddasza pod mieszkania”. Karta 160 to trzecia strona pisma Schmidtkego z 8 VI 1910 (k. 157–158–160) — z początku sporu, nie z 1911 r. [poprawione przy weryfikacji].
• Termin roczny wyznaczony 3 X 1910 upływał 3 X 1911; spór zakończyła dopiero legalizacja poddasza 20 IX 1915.
• Poddasze faktycznie zawierało pomieszczenia nadające się do zamieszkania i punkt poboru wody (por. karta 165: „Boden … über den Wohnungen der III. Etage … Zapfstelle zum Reinigen der Treppen”).