Projekt domu mieszkalnego dla Frau Asbahn (sierpień 189?)

(a) Co przedstawia. Kompletny, czterorysunkowy projekt budowy nowego, małego domu mieszkalnego dla Frau Asbahn w Sopocie: rzut parteru (tożsamy z pierwszym piętrem), elewacja frontowa, rzut poddasza i przekrój poprzeczny a–b. Budynek jest wąski (7,25 m szerokości zewnętrznej, ok. 10 m głębokości), dwukondygnacyjny z użytkowym poddaszem i dostawiony do istniejącego „altes Haus” — na rzucie lewa ściana jest zakreskowana i opisana jako mur starego domu, do którego nowy budynek przylega. To dowód, że w chwili powstania rysunku na działce stał już starszy budynek, a projekt dotyczy jego rozbudowy/dobudowy, nie zabudowy pustej parceli .

Elewacja jest bogata jak na tak mały dom: boniowany parter, wydatne gzymsy międzykondygnacyjne, opaski okienne z naczółkami, balkon na osi pierwszego piętra, w szczycie okno prostokątne flankowane dwoma okrągłymi okulusami z dekoracją (rysowanymi jako rozety/maszkarony), zwieńczenie szczytu sterczyną. Styl późnego historyzmu — typowy dla sopockiej zabudowy przełomu lat 80. i 90. XIX w.

(b) Skala: 1 : 100 (wpisana: „Maßstab 1:100 meter”).

(c) Autor / podpisy / zatwierdzenia: brak pieczęci zatwierdzenia i brak czytelnego podpisu — dolny brzeg arkusza jest ukruszony i zabrał podpis oraz rok daty. Zachowała się jedynie część formuły datowej: „…den 1[?]. August 189[?]” — dokument pochodzi zatem z lat 90. XIX w., z sierpnia (co do dekady i miesiąca; rok nierozstrzygnięty). Zgadza się to z datowaniem starego domu na ok. 1890 r.

(d) Wersja: projekt (Neubau) — brak śladu adnotacji „Nachtrag” i czerwonych poprawek powykonawczych. Sposób podpisania rysunków sugeruje egzemplarz złożony do zatwierdzenia, ale sama klauzula nie zachowała się.

Nazwisko inwestorki. Na arkuszu czytelnie „Frau Asbahn” — jest to ta sama forma, która występuje w aktach budowlanych („Frau Asbahn” obok formy „Aspolm”/„Friederike Aspolm”). Rysunek jest niezależnym potwierdzeniem, że właścicielką działki w latach 90. XIX w. była kobieta o nazwisku zapisywanym Asbahn .

(e) Układ mieszkań. Jedno mieszkanie na kondygnację, powtarzalne na parterze i piętrze (wspólny rzut „Erdgeschoß u. erster Stock”). Skład: klatka schodowa (schody jednobiegowe, 2,50 m; na poddasze osobne „Treppe v. Boden”) → Entree (przedpokój 1,20 × 2,90 m) → od frontu Zimmer 2 (4,00 m szer., pokój dzienny) → Cabinet (2,50 m — alkierz/gabinecik) → od podwórza Zimmer (pokój) → Küche (kuchnia z trzonem, rysowany schemat pieca) → Mädchenzimmer (2,50 m, pokoik służącej przy kuchni). Razem: 3 pokoje + gabinecik + kuchnia + pokój służącej na kondygnację. Poddasze: dwa otwarte strychy (Boden) w części tylnej, Bodenraum w środku oraz w szczycie od frontu wydzielone Kammer – Stube – Kammer (mieszkanko strychowe: izba z dwiema komorami).

Znaczenie: najstarszy datowany rysunek architektoniczny w zbiorze i jedyny znany widok (elewacja) poprzednika kamienicy — zabudowy rozebranej w X 1909 r.; ilustruje stan działki sprzed budowy kamienicy.