„Pięć ordynacji budowlanych w dwa lata” i stajnia na wytwornej ulicy

August Schmidtke, emerytowany starszy asystent telegrafu (Ober-Telegraphen-Assistent a. D.), mieszkał we własnym domu przy Charlottenstraße 9; działka Schulstraße 44 należała do niego od 1906 do 1919 r. 21 V 1906 złożył wniosek o pozwolenie na budowę, a 29 V dostał decyzję odmowną. Nazajutrz, 30 V 1906, odpisał Zarządowi Policji (Polizeiverwaltung — organ policji budowlanej w Sopocie) pismem, które jest najbarwniejszym dokumentem całej sprawy: „Zoppot hat im Jahre 1904, 4 verschiedene Bauverordnungen erhalten… vor noch nicht einem Jahre… die 5. Bauordnung erlassen. Nun war die Meinung, daß diese nun doch von Bestand sein würde, was aber… nicht der Fall ist.” → „Sopot otrzymał w 1904 r. cztery różne rozporządzenia budowlane… niecały rok temu wydano piątą ordynację. Sądzono, że ta wreszcie się utrzyma — co jednak znów nie ma miejsca.” O swojej wcześniejszej, przerobionej pod naciskiem urzędu budowie na zboczu (Bergabhang, ok. 1905): „Damals hieß es nach Herrn Bielefeld, der Bergabhang sei die vornehmste Straße, heute baut man hier einen Pferdestall.” → „Wówczas mówiono, wedle pana Bielefelda, że Bergabhang to najwytworniejsza ulica — a dziś buduje się tu stajnię.” I dalej, o sobie: „Ich gehöre nicht zu den Spekulanten, die schlechtes Material verwenden, Leute betrügen und den Ort mit schlechten Bauten verunzieren.” → „Nie należę do spekulantów, którzy używają złego materiału, oszukują ludzi i szpecą miejscowość lichymi budowlami.” Pismo kończy zapowiedź: projekt „musi” zostać zatwierdzony, a za szkodę odpowie policja.

Ponowna kontrola odczytu na skanie (2026-08-27) wykazała, że zdanie „will man über mein Projekt ganz niedergeschlagen sein” jest ironiczne („chce się nad moim projektem załamywać ręce”) i nie oznacza odmowy.