Windę nadzorowało stowarzyszenie dozoru kotłów parowych

Odbioru i rewizji dźwigu osobowego w kamienicy dokonywał od 1910 r. Westpreußischer Verein zur Überwachung von Dampfkesseln (Zachodniopruskie Stowarzyszenie Dozoru Kotłów Parowych) z siedzibą w Gdańsku — organizacja o rodowodzie ziemiańsko-przemysłowym, powołana do kontroli kotłów w gorzelniach i cukrowniach. Jej statut, podpisany w Tczewie 20 IV 1880 r., ujmuje cel wąsko, a kompetencje szeroko: „…bezweckt die möglichste Verhütung der mit dem Dampfkesselbetriebe verbundenen Gefahren […] Dem Vereinsvorstand bleibt vorbehalten, Untersuchungen von Apparaten und Maschinen, soweit sie von den Behörden vorgeschrieben werden […] zu übernehmen.” → „…ma na celu możliwie pełne zapobieganie niebezpieczeństwom związanym z eksploatacją kotłów parowych […] Zarząd stowarzyszenia zastrzega sobie prawo podejmowania się badań aparatów i maszyn, o ile są one przepisane przez władze.” Podstawą dozoru dźwigów była więc ta ogólna klauzula (nasza winda miała napęd elektryczny); o windach statut z 1880 r. nie wspomina.

Statut przewiduje też rewizje wg harmonogramu i protokół w dwóch egzemplarzach: jeden do archiwum stowarzyszenia, drugi do książki rewizyjnej u właściciela. Wynika z tego, że istniała też książka rewizyjna naszej windy. Szczegóły dozoru: C-032.