C-102 · Ludzie: lokatorzy, twórcy, prasa (1909–1954)
Błędny trop producenta windy: „Carl Flohr, Berlin”
absurdy urzędniczerozbieżności źródeł, legendy
Przez pewien czas wydawało się, że mamy nazwisko dostawcy dźwigu: wyszukiwarka pełnotekstowa zwróciła frazę „Fahrstuhlanlage: Carl Flohr, Berlin” → „instalacja dźwigowa: Carl Flohr, Berlin” w sąsiedztwie słów „Kurhaus für Zoppot” (Dom Zdrojowy w Sopocie). Sprawdzenie źródła („Berliner Architekturwelt” 1910, t. 12) pokazało sklejkę dwóch niezwiązanych miejsc tego samego tomu: lista wykonawców na s. 91 dotyczy ratusza berlińskiego, a „Kurhaus für Zoppot” to tytuł zeszytu wydawniczej serii „Architektur-Konkurrenzen” w reklamie na s. 206 (wiersze 5541 i 10549 pliku OCR).
Dodatkowo w części alfabetycznej gdańskiej księgi adresowej z 1910 r. nie ma firmy Carl Flohr ani jej przedstawicielstwa — tylko dwie osoby prywatne tego nazwiska (Max Flohr, główny księgowy Reichsbanku, i wdowa Auguste). Największy berliński producent dźwigów nie miał więc w 1910 r. placówki w Gdańsku. Producenta wskazało dopiero orzeczenie rzeczoznawcy z 1964 r. Zapisana w nim z błędem nazwa „Burekkart & Ziesler Maschinen Fabrik – Chemnitz” to Maschinenfabrik Burckhardt & Ziesler z Chemnitz w Saksonii (C-219).
Źródło: Druki: Księga adresowa Gdańska 1910 —…; raport kwerendy projektu § 1 pkt 1–2, § 4; PKP 1963–65: Orzeczenie rzeczoznawcy o dźwigu… ✓
Pewność: (ustalenie negatywne; producent wg orzeczenia z 1964 r. — identyfikacja firmy PRAWDOPODOBNE).