Kirschner w aktach kamienicy: architekt, mistrz budowlany i technik — prawdopodobnie jedna osoba

W aktach kamienicy nazwisko Kirschner pojawia się trzy razy i za każdym razem inaczej. (1) Plan sytuacyjny 1:250 działki, z obliczeniem powierzchni (działka 1946,16 m², zabudowa 564,41 m²), nosi adnotację: „Angefertigt auf Grund der Feldbuchs abgesteckt de dato 3/8. 06” → „Sporządzono na podstawie księgi pomiarowej, wytyczenie z dnia 3 VIII 1906”, podpisaną ”Kirschner, Architekt & Baugewerksmeister” (architekt i mistrz budowlany). Sam rysunek powstał jednak dopiero 30 VII 1909 i został ostemplowany „Geprüft. Zoppot, den 31. August 1909” — tego samego dnia, co dodatkowe pozwolenie na zmieniony projekt; urząd zatwierdził więc arkusz oparty na trzyletnim wytyczeniu w terenie PRAWDOPODOBNE (po weryfikacja na skanie — wcześniej datę czytano jako 1906).

Czerwone stemple „Geprüft” z lat 1908–1910 podpisywał Puchmüller, Stadtbaumeister (miejski budowniczy); wcześniej jego podpis uznawano za nieczytelny. (2) Elaborat statyczny ścian szkieletowych i świetlika z 23 VII 1909 podpisał ”A. G. Kirschner” z tytułem odczytanym niepewnie jako „Zivilgewerksmeister” — obok podpisu inwestora A. Schmidtkego. (3) W księdze adresowej Sopotu 1909/10, w spisie lokatorów Schulstraße 44, a więc pod adresem, który był wtedy placem budowy, figuruje ”Kirschner, Adolf, Techniker” (technik; korekta 2026-10-09, wcześniej błędnie „Zeichner”), obok stolarza, cieśli, kupca, fotografa i służącej.

Księgi adresowe przemawiają za jedną osobą: „Kirschner, A. G. (Adolf), Baugewerksmeister” (mistrz budowlany) figuruje w Oliwie w latach 1899–1903, a w 1912–1918 jako Baugewerksmeister przy Seestraße w Sopocie; w roczniku 1909/10 jest jedynym Kirschnerem w mieście PRAWDOPODOBNE; wpis w księdze adresowej dotyczy najpewniej jeszcze starego domu, rozebranego w październiku 1909. Pewne jest tylko, że ktoś nazwiskiem Kirschner wytyczył tę działkę w terenie i policzył jej powierzchnię, a ktoś o inicjałach A. G. Kirschner liczył konstrukcję ścian atrium.