Notariusz bez gdańskiej pieczęci (1921); czynsze na spłatę odsetek

Wolne Miasto Gdańsk powstało 15 XI 1920, ale kancelarie notarialne nie od razu dostały nowe pieczęcie. Dr Richard Wannow był notariuszem kamienicy od 1910 r. Kiedy 1–2 II 1921 sporządzał akt nr 83/1921 o przekształceniu hipoteki 16 000 marek na rzecz sopockiej kasy oszczędności, przy każdym podpisie musiał dopisywać na marginesie: „In Ermangelung eines Danziger Dienstsiegels.” → „Wobec braku gdańskiej pieczęci urzędowej.” Podpisywał się już jako „Notar im Gebiet der Freien Stadt Danzig”, ale nie miał czym stemplować.

Jeszcze w 1919 r. jego pieczęć głosiła „Notar des Königl. Preuss. Oberlandesgerichts zu Marienwerder”, a na formularzach z czerwca 1919 słowo „Königlichen” jest już wykreślone. W ciągu dwóch lat kancelaria przeszła więc przez trzy stany państwowe. W tym samym akcie właścicielka zobowiązuje się nie cedować czynszów i oświadcza, „dass die fälligen Mieten in erster Linie zur Deckung der fälligen oder fällig werdenden Zinsen verwendet werden sollen” → „że wymagalne czynsze mają być w pierwszej kolejności użyte na pokrycie wymagalnych lub stających się wymagalnymi odsetek”.

Dochód z najmu szedł więc w pierwszej kolejności na obsługę długu. Oświadczenie złożył w imieniu córki ojciec, Eugen Baumann, jako pełnomocnik. Kasa zastrzegła sobie też prawo oględzin zastawionej nieruchomości. Protokoły takich oględzin mogły się zachować w aktach kasy oszczędności (do sprawdzenia w archiwach).