Memoriał Schmidtkego ws linii zabudowy i poddasza (1/3)

Obszerne, polemiczne pismo (skarga/memoriał) właściciela Schmidtkego do Zarządu Policji w Sopocie z 1 II 1910, wpisane do dziennika podawczego 2 II 1910. Jest to pierwsza strona dokumentu wielostronicowego — u dołu prawej kolumny widnieje kustosz „Bau-”, tekst urywa się w połowie zdania i kontynuuje się na karcie 143 (i prawdopodobnie dalszych).

Treść jest ważna dla chronologii inwestycji przy Schulstraße 44:

1. Zakup działki: rok 1906 . To potwierdza, że Schmidtke nabył posesję na dwa lata przed uzyskaniem Bauschein nr 2 z 2 IV 1908.
2. W 1906 obowiązywały jeszcze stara ordynacja budowlana (Bauordnung) i stara linia zabudowy (Bauflucht) — Schmidtke powołuje się na informację urzędu budowlanego (Auskunft des Bauamts), że na razie nie będą zmieniane [po weryfikacji na skanie] — dopuszczające „zabudowę połowiczną” (halbe Bebauung, tj. zabudowę do połowy głębokości działki) oraz linię zabudowy w odległości 10 m od osi Schulstraße .
3. Pierwszy wniosek budowlany Schmidtke złożył już 14 dni po zakupie (a więc jeszcze w 1906) . Projekt z 1906 przewidywał 2 lokale handlowe w parterze: piekarnię i sklep delikatesowy [„Delikatessengeschäft” — PRAWDOPODOBNE, odczyt dobry, ale wyraz częściowo zatarty na zagięciu]. Zgodne z projektem Heinricha Dunkela z 21 V 1906 (dom mieszkalno-handlowy z piekarnią i sklepami).
4. Schmidtke zarzuca ówczesnemu naczelnikowi policji (Polizeiverwalter) celowe przetrzymywanie wniosku przez wiele tygodni i spowodowanie (veranlaßte) w tym czasie zmiany ordynacji budowlanej i linii zabudowy [po weryfikacji na skanie] (co do treści zarzutu; jest to relacja strony, nie ustalenie urzędowe).

To tłumaczy dwuletnią lukę 1906–1908 między zakupem działki a pozwoleniem na budowę: w międzyczasie zmieniono w Sopocie przepisy budowlane, co wymusiło przeprojektowanie (z domu z lokalami handlowymi wg projektu Heinricha Dunkela z 1906 na „herrschaftliches Wohnhaus” — reprezentacyjny dom mieszkalny — wg projektu Hermanna Wolschona z 1908). Celem pisma, jak pokazuje dalszy ciąg (k. 143), jest prośba o zezwolenie na urządzenie mieszkań na całym poddaszu jako rekompensatę za szkodę wynikłą ze zmiany przepisów.

Ołówkowy numer „P 14303/09” = dziennik wniosku o odbiór stanu surowego z 15 I 1910 (k. 133; por. k. 125) — memoriał dołączono do tej sprawy [poprawione przy weryfikacji].