Odwołanie Anny Frohwerk od nałożonej kary 10 marek

Własnoręczne pismo lokatorki — jedno z niewielu w tych aktach świadectw pochodzących nie od urzędu, lecz od mieszkanki kamienicy.

Anna Frohwerk odwołuje się od kary 10 marek nałożonej 21 VIII 1912 (karty 234–235), podnosząc, że: 1. Zaprzestała prasowania w piwnicy już 14 sierpnia 1912 — a więc jeszcze zanim sierżant policji stwierdził 19 VIII, że pomieszczenie nie zostało opróżnione (karta 233). Konflikt wynikał więc z różnicy interpretacji: policja uznawała samo pozostawienie rzeczy za dalsze użytkowanie . 2. W piwnicy nie mieszka — trzyma tam tylko „nieliczne rzeczy” do czasu znalezienia innego lokum, i argumentuje, że przechowywania rzeczy nie można jej zakazać . 3. Od 14 VIII prasuje u portierostwa Rutkowskich przy Schulstraße 44 („Ich plätte … bei den Portiersleuten Rutkowski”) i powołuje ich na świadków PRAWDOPODOBNE (odczyt ligatury „pl”). Gdzie sama mieszka — nie pisze; stwierdza tylko, że nie w piwnicy. Warsztat przeniosła więc do (legalnego) mieszkania portiera w tej samej suterenie PRAWDOPODOBNE. [po weryfikacji na skanie]

Dla historii domu: rodzina Rutkowskich nadal pełni funkcję portiera w kamienicy Schulstraße 44 w sierpniu 1912 — pół roku po tym, jak nakazano im opróżnić nadliczbowe pomieszczenie piwniczne. Potwierdza to interpretację, że eksmisja z kwietnia 1912 dotyczyła wyłącznie pomieszczenia ponadnormatywnego, natomiast zatwierdzone mieszkanie portiera (2 izby + komora + kuchnia, por. karta 210) pozostało zajęte przez Rutkowskich . Zwrot „Portiersleute” (portierostwo) wskazuje, że funkcję pełniło małżeństwo.

Pismo tłumaczy też sformułowanie raportu z 2 IX 1912 (karta 237): policjant napisał ostrożnie, że pomieszczenie „nie jest już używane jako pomieszczenie pracy” — bo rzeczy Anny Frohwerk mogły tam jeszcze stać.