Przejdź do treści

Odczyty, przekłady i opracowania na tej stronie przygotowała sztuczna inteligencja pod nadzorem ludzi — mogą zawierać błędy. Jak pracowaliśmy z AI →

Sopot · dawniej Schulstraße 44 · zbudowana 1909–1910

C-041 · 1912 · Budowa i pierwsze lata (1906–1915)

Prasowaczka Anna Frohwerk w piwnicy: nakaz, kara i jej cofnięcie

spory, kary, aresztyludziecytaty i narzekania

Do izby piwnicznej opróżnionej po portierze Rutkowskim (C-040) właściciel natychmiast wpuścił Annę Frohwerk, prasowaczkę (Plätterin), która urządziła sobie tam prasowalnię i wstawiła meble. Kontrola z 18 VI 1912 odnotowała, że Schmidtke twierdzi, iż wynajął jej pomieszczenie „nur als Arbeitsräume” → „wyłącznie jako pomieszczenia pracy”. Policja nakazała opróżnienie (21 VI 1912, doręczone jej osobiście 25 VI), właściciel odwołał się nazajutrz, a 27 VII 1912 Prezydent Rejencji Gdańskiej — władza nadzorcza nad magistratem — oddalił odwołanie: „Es handelt sich um denselben Kellerraum, welcher s. Zt. von dem Pförtner Rutkowski unzulässigerweise zu Wohnzwecken in Benutzung genommen war.” → „Chodzi o to samo pomieszczenie piwniczne, które swego czasu portier Rutkowski w sposób niedopuszczalny zajął na cele mieszkalne”.

Warsztat, orzekła rejencja, jest pomieszczeniem stałego przebywania ludzi w rozumieniu § 51a ordynacji budowlanej i podlega temu samemu zakazowi. Egzekucję skierowano jednak przeciw lokatorce: 31 VII nowy nakaz z terminem 14 dni, 19 VIII meldunek „Der Kellerraum ist noch nicht geräumt”, 21 VIII 1912 decyzja karna: „Wir setzen daher eine Pol. Zwangsstrafe von 10 Mk evtl. 1 Tg. Haft gegen Sie fest” → „Nakładamy zatem na Panią policyjną karę przymuszającą 10 marek, ewentualnie 1 dzień aresztu”, z ośmiodniowym terminem wpłaty do kasy kamlarskiej miasta.

Wtedy Anna Frohwerk napisała sama. Jej pismo z 28 VIII 1912 to jeden z nielicznych w tych aktach głosów zwykłego mieszkańca kamienicy. Prasowania zaprzestała 14 sierpnia, od tego czasu „plättet” u portierostwa Rutkowskich pod tym samym adresem (powołuje ich na świadków), a w piwnicy stoją tylko jej nieliczne rzeczy, dopóki nie znajdzie innego lokum. Między wierszami dopisała: „Ich wohne in diesem Raume nicht. Das Aufbewahren meiner Sachen kann mir nicht verboten werden.” → „Nie mieszkam w tym pomieszczeniu. Przechowywania moich rzeczy nie można mi zabronić.” Argument zadziałał: 2 IX 1912 inspektor Hentzsch zameldował, że pomieszczenie nie służy już jako warsztat, „In demselben sind noch Möbel vorhanden” → „stoją w nim jeszcze meble”, a 4 IX 1912 urząd zapisał: „Die Zwangsstrafe über 10 M wird zurückgezogen.” → „Kara przymuszająca 10 marek zostaje cofnięta.”

Źródło: AB k. 181 ✓; k. 221; k. 227 ✓; k. 237; k. 238 ✓; k. 240; k. 242 ✓

Pewność: .

Dokumenty, na których opiera się wpis