Wdowa zapewnia pod przysięgą, że dzieci już nie będzie

Alexander Daniel Wilhelm Aspolm, gdański mistrz malarski, potem rentier, wylicytował działkę 24 IX 1887 r. i zmarł 16 X 1887 r. Jego wdowa Friederike Julianne Aspolm z domu Apreck (odczyt „Apreck” sprawdzony na skanie; w części pism sądowych „Spreck”) musiała wykazać przed gdańskim sądem, że jedyną spadkobierczynią jest ich jedyna córka. Zaświadczenia spadkowego (Erbbescheinigung) nie można było wydać, dopóki nie wykluczono, że pojawią się kolejni spadkobiercy. Stąd zdanie w protokole z 8 listopada 1887 r.: „Ich bin am 20. Mai 1830 geboren und sind deshalb weitere Kinder nicht mehr zu erwarten” → „Urodziłam się 20 maja 1830 r. i dlatego dalszych dzieci nie należy już oczekiwać” (potwierdzone na skanie — ✓ AI 2026-08-29).

Tym samym dokumentem otwarto testament wzajemny małżonków, złożony w depozycie sądowym 14 września 1864 r. i leżący tam zapieczętowany 23 lata. Testament ustanawiał wdowę właścicielką z nieograniczonym prawem rozporządzania, a jedyną córkę wskazywał jako Johannę, żonę Reinholda Drabanda, mistrza pogłębiarskiego (Baggermeister) z Gdańska. Zaświadczenie wydano 9 XI 1887, a 16 XI wpisano obie kobiety jako właścicielki Blatt 295. Działka pozostała w rękach Aspolmów przez osiem lat.