Wdowa Aspolm sprzedaje dom na kredyt i przez dziesięć lat jest wierzycielką nabywców

28 czerwca 1895 r. Friederike Aspolm, wdowa i od 1887 r. jedyna wpisana właścicielka Blatt 295, sprzedała działkę ze starym domem pannie Linie Großmann z Wrzeszcza (Langfuhr) — działającej za zgodą i przy udziale ojca, Juliusa Großmanna, Obersteuerinspektora a. D. (nadinspektora podatkowego w stanie spoczynku). Cena wynosiła 21 000 marek, ale gotówką padło tylko 5000: pozostałe 16 000 M sprzedająca odroczyła kupującej na 4 % rocznie, z zabezpieczeniem hipoteką na pierwszym miejscu i klauzulą, że przy terminowej zapłacie odsetek nie wolno jej wypowiedzieć długu przed 1 kwietnia 1905 r. Wdowa została więc na dziesięć lat wierzycielką własnego dawnego domu.

Hipotekę przejął w 1903 r. kolejny nabywca, kupiec Max Herrmann, i spłacił ją 13/14 października 1905 r. Aspolm nie wyprowadziła się z okolicy: poświadczenie odbioru listu hipotecznego z 9 X 1895 r. adresowano „an die verwittwete Frau Friedrika Aspolm geb. Spreck, hier Schulstraße (Müller Schickfuss)” → „do wdowy pani Friedriki Aspolm z domu Spreck, tutaj, Schulstraße (u młynarza Schickfussa)”. Mieszkała jako lokatorka przy tej samej ulicy (ale nie w tym samym domu) jeszcze w 1903 r., a w 1905 r. już przy Seestraße 37.

Umowa z 1895 r. wymienia obok gruntu i budynków wyraźnie tylko meble ogrodowe: „Mitverkauft werden die zur Zeit vorhandenen Gartentische und Gartenbänke” → „Wraz z nieruchomością sprzedaje się istniejące stoły i ławki ogrodowe”. To jedyny ślad tego, jak wyglądało otoczenie starego domu.