Co miało stać przy Schulstraße 44 w 1906: piekarnia z piecem, witryny na 4 metry, centralne ogrzewanie

Komplet rysunków Heinricha Dunkela z 21 V 1906 pozwala odtworzyć dom, którego nigdy nie zbudowano, z dokładnością pomieszczenia po pomieszczeniu. Bryła: prostokąt ok. 20,80 × 30,60 m z wewnętrznym dziedzińcem (Hof) o ściętych narożnikach i dwiema klatkami schodowymi schodzącymi się przy dziedzińcu. Piwnica (rzut „Kellergeschoss”, wysokość w świetle 2,80 m): całe skrzydło zajmują „BÄCKEREI-RÄUME” z wydzielonym „BACKOFEN” (piecem piekarskim ok. 5,4 × 4,3 m), obok „LADEN-KELLER” (magazyn pod sklepem), ciąg boksów „KELLER” oraz „KOHLEN” i „HEIZUNG”, czyli skład węgla i kotłownię: centralne ogrzewanie przewidziano od pierwszego projektu.

Parter: dwa sklepy („LADEN”) od ulicy flankujące wejście, a za nimi dwa lustrzane mieszkania, każde z układem pokój – łazienka – kuchnia – „MÄDCHEN” (pokój służącej) – pokoje, z adnotacją przy wannie „2,00 m hoher Verschlag” → „przepierzenie wysokości 2,00 m” (łazienka wydzielona ścianką niesięgającą sufitu). Przekrój podaje wysokości kondygnacji: piwnica 2,80 m, parter 3,35 m, ale „LÄDEN-HÖCHE 4,00 m” → „wysokość sklepów 4,00 m”, I i II piętro po 3,35 m, poddasze 3,25 m, strych 2,80 m; grubości murów malejące ku górze 64 → 57 → 51 → 38 → 25 → 13 cm, nachylenie połaci 60°.

Poddasze mieściło dwa mieszkania z kuchniami i łazienkami, rozległy strych oraz balkon gospodarczy (C-017). Windy w tym projekcie nie ma na żadnym arkuszu — dźwig pojawi się dopiero w kamienicy zrealizowanej.