Rok i cztery miesiące pustego placu, sześć numerów sprawy

Pozwolenie odebrano 8 IV 1908, a kamienicy nie zaczęto budować przez ponad rok. Sopocka Kontrola Budowlana (Bau-Controlle) prowadziła w tym czasie osobną kartę terminową, na której inspektor Hentzsch i jego koledzy wpisywali wciąż to samo zdanie, po raz pierwszy 27 IV 1908, niespełna miesiąc po wydaniu Bauscheinu: „Mit dem Neubau ist bis jetzt noch nicht begonnen.” → „Budowy nowego domu dotąd jeszcze nie rozpoczęto.” Powtórzenia niosą daty 27 IV, 27 V i 4 VII 1908, 5 X 1908 i wreszcie 12 VII 1909, a między nimi Stadtbaumeister Puchmüller dekretuje mechanicznie „Nach 4 Wochen”, „Nach 6 Wochen”, „Nach 2 Monaten” (ponowić za cztery tygodnie, sześć tygodni, dwa miesiące).

Ponieważ Bauschein tracił ważność po roku, Schmidtke poprosił 18 III 1909 o przedłużenie, powołując się na § 4 c sopockiej ordynacji budowlanej z 5 VII 1905 i 28 VI 1906. Komisja Budowlana uchwaliła 26 III 1909 „Auf 1 Jahr verlängern” → „przedłużyć o 1 rok”, a kancelaria naliczyła opłatę: „⅕ der Gebühr von 30,00 Mk = 6,00 Mk” → „piąta część opłaty w wysokości 30,00 marek = 6,00 marek” (to ⅕ ustawowej stawki 30 M za przedłużenie, a nie opłaty 158 M zapłaconej za samo pozwolenie; por. C-145). Decyzję doręczono Schmidtkemu osobiście 6 IV 1909.

Ta sama sprawa wędrowała przez sześć numerów dziennika podawczego: P 16991/08 → 5166/08 → 13419/08 → 14565 P (na pieczęci czytane też 14585) → 3137/09 → 5651/09. Przy ostatnim, latem 1909 r., Schmidtke wystąpił o zmiany w projekcie. 12 VII 1909 plac był jeszcze pusty, potem budowa wreszcie ruszyła.