Siedem zastrzeżeń policji budowlanej do projektu 1906

Po tygodniach zwłoki, wymianie pism i interwencji Rejencji sopocka policja budowlana zapisała 20 VII 1906 na okładce akt krótką opinię: warunkom Inspekcji Przemysłowej co do piekarni „kann entsprochen werden” → „można zadośćuczynić”, ale w sprawach budowlanych są zastrzeżenia. Ich listę przepisano trzy dni później do decyzji doręczonej Schmidtkemu 24 VII 1906. Punkt po punkcie: (1) „der projekt. Neubau überschreitet die Baufluchtlinie um 3,00 m” → nowy budynek przekracza linię zabudowy o 3,00 m; (2) „das II te Obergeschoß ist unzulässig. Es dürfen jedoch, wenn der Neubau 15 m von Mitte Straße errichtet wird, 3 Geschosse und ein zur Hälfte ausgebautes Dachgeschoß aufgeführt werden” → drugie piętro jest niedopuszczalne, ale przy odsunięciu domu na 15 m od osi ulicy wolno wykonać 3 kondygnacje i poddasze zabudowane do połowy; (3) posadzka pomieszczeń piekarni w piwnicy najwyżej 1,00 m poniżej terenu; (4) parapet/ścianka najwyżej 1,80 m, a kąt połaci dachu nie stromiej niż 60°; (5) szczyty i wystawki wystające ponad główny gzyms „dürfen nur den dritten Teil der betreffenden Frontlänge einnehmen” → mogą zajmować tylko trzecią część długości elewacji; (6) ściany, w tym ogniowe, grubości pół cegły trzeba wykonać na całą cegłę; (7) należy złożyć nowy plan sytuacyjny, by wykazać, że zabudowa nie przekracza ⅓ powierzchni działki.

Punkt 5 opierał się na nowym przepisie: magistrat powołał się później na „§ 23 e der Abänderung der Bauordnung vom 20. Juli 1906” → § 23 e nowelizacji ordynacji budowlanej z 20 lipca 1906, czyli na zmianę uchwaloną tego samego dnia, w którym oceniano projekt. Rejencja, oddalając zażalenie 27 X 1906, uznała za rozstrzygające punkty 2 i 5.