Jedna jazda windą: pół feniga prądu

Poradnik elektrotechniczny dla architektów i właścicieli domów (Bloch/Zaudy, Elektrotechnische Winke für Architekten und Hausbesitzer, Berlin 1911) podaje dla dźwigów w domach mieszkalnych następujące dane: prędkość 0,3–0,6 m/s, silnik 3–5 KM przy czterech pasażerach, zużycie 0,04–0,06 kWh na jedną jazdę, czyli 0,4–0,6 feniga. Autor radzi właścicielowi przemyśleć, czy pozwolić jeździć służbie i dostawcom oraz czy nie wyłączać dźwigu na noc. Koszt leży bowiem nie w prądzie, tylko w obsłudze, a winda „alle Etagen durchaus gleichstellt” → „całkowicie zrównuje wszystkie piętra”, więc podnosi czynsz mieszkań najwyższych.

Tak samo liczył August Schmidtke, który w lutym 1911 r. tłumaczył burmistrzowi, że wbudował dźwig „hauptsächlich für die oberen Wohnungen” → „głównie dla górnych mieszkań” (C-032). Rachunek za prąd windy w naszych aktach się nie zachował; podane liczby pochodzą z podręcznika.