Dom dzielony na troje: dział spadku po ojcu

Przez dwadzieścia cztery lata kamienica miała jedną właścicielkę — Gertrud Gedanzig z domu Baumann, która kupiła ją jako panna w czerwcu 1919 r. Zmieniło się to umową notarialną z 17 sierpnia 1942 r. (notariusz Schlemm), wykonaną w księdze wieczystej zarządzeniem z 9 kwietnia i wpisem z 12 kwietnia 1943 r. Od tego dnia w dziale I figuruje trójka rodzeństwa jako współwłaściciele po jednej trzeciej: „mistrz zduński (Töpfermeister) Kurt Baumann w Sopocie, Beethovenstraße 17 [odczyt prawdopodobny]”, „pani Gertrud Gedanzig z domu Baumann w Sopocie, Mackensen-Allee 44” i „panna Susanne Baumann” (pracownica umysłowa, lokatorka domu od 1926 r.) — pod tym samym adresem, czyli w tej kamienicy.

Podstawą było „przeniesienie własności (Auflassung) w drodze działu spadku dokonane 17 sierpnia 1942”. Tego samego dnia wykreślono z działu II prawo pierwokupu Eugena Baumanna, wpisane na jego rzecz w 1920 r. Na jego miejsce weszło nowe, „niedziedziczne, wzajemne prawo pierwokupu na wszystkie wypadki sprzedaży, na rzecz współwłaścicieli” (§ 5 umowy z 1942 r.): rodzeństwo zabezpieczało się nawzajem przed wejściem obcego do współwłasności. Wygaśnięcie ojcowskiego prawa pierwokupu właśnie przy dziale spadku jest najmocniejszą przesłanką, że spadkodawcą był Eugen Baumann, zmarły między 1941 r. (w księdze adresowej 1942 wciąż figuruje jako zarządca domu) a 17 sierpnia 1942 PRAWDOPODOBNE.

Dokumentacja działu spadku leży przy innej księdze, Zoppot Blatt 181; dział obejmował więc widocznie więcej nieruchomości, a tamte akta pozostają do przejrzenia. Od kwietnia 1943 r. sąd prowadzi sprawę pod nazwą „Grundbuchsache Baumann” → „sprawa wieczystoksięgowa Baumann”.