Dyspozycje Puchmüllera o terminach ponownego przedłożenia akt

Karta o charakterze wewnętrznym, kancelaryjnym — najprawdopodobniej odwrocie (lub karta towarzysząca) sprawy prowadzonej przez sopocką policję budowlaną w 1910 r., z odręcznymi dyspozycjami Stadtbaumeistra Puchmüllera o ponownym przedłożeniu akt („Nach 14 Tagen”, „Nach 8 Wochen”, „Nach 6 Monaten”) — typowy mechanizm nadzoru nad tokiem budowy: urząd co kilka tygodni wracał do sprawy, kontrolując postęp i usunięcie usterek. Ciąg dat 19 V – 16 VI – 21 VI 1910 pokazuje, że latem 1910 r. sprawa Schulstraße 44 była pod stałym nadzorem terminowym.

Merytorycznie najważniejsza jest notatka (B) z 23 VI 1910, podpisana Lenz (najpewniej urzędnik miejskiego wodociągu lub inspektor budowlany). Wynika z niej:

1. Istniał „stary dom” (altes Haus) przy Schulstr. 44 / 44a — czyli przed nowo wzniesioną kamienicą na tej samej działce stał starszy budynek (zgodne z materiałem APGoG 2,2288 — plany starszego domu ok. 1890). Zapis „44 [u.?] 44a” odczytano niepewnie; oznaczenie 44a znane jest z późniejszych dokumentów dla oficyny zbudowanej w latach 1922–26, tu jego znaczenie jest niejasne HIPOTEZA (dom frontowy i zabudowa tylna starej posesji).
2. Schmidtke (tu pisany „Schmiedtke”) samowolnie przeniósł do nowego budynku stare przyłącze wodociągowe 20 mm wraz z wodomierzem — zamiast zlecić to miejskiemu wodociągowi. To wykroczenie proceduralne: takie prace były zastrzeżone dla „städtisches Wasserwerk”.
3. Urząd stwierdził, że przyłącze 20 mm jest zdecydowanie za małe dla tak dużego domu i zażądał minimum 32 mm (1¼”). Świadczy to o skali nowej kamienicy oraz o jej wysokim standardzie instalacyjnym (wiele punktów poboru wody).

Dokument jest śladem oszczędnościowej praktyki inwestora — zbieżnej z argumentacją ekonomiczną Schmidtkego z karty 160 (rentowność 4½ %, dokładanie do pustostanów).

Uwaga: pisownia nazwiska w tym dokumencie — „Schmiedtke” (z „ie”), odmienna od dominującej „Schmidtke”. Zachowano zgodnie z zasadą pisowni źródłowej.