Elewacja boczna, przekrój, rzuty pięter i poddasza (zatw. 31 VIII 1909)

(a) Co przedstawia. Główny, wielkoformatowy arkusz projektowy kamienicy frontowej (herrschaftliches Wohnhaus), zawierający cztery rysunki: 1. elewację boczną (Seiten-Ansicht) — widok od strony sąsiada, z ryzalitem, dachem naczółkowym, lukarną z falistym szczytem i sterczyną na kalenicy; 2. przekrój poprzeczny (Querschnitt) przez cały budynek — od piwnicy po więźbę, z czterema biegami głównej klatki schodowej narysowanymi jeden nad drugim; 3. rzut I i II piętra z układem belek stropowych (mit Balkenlage) — kondygnacje powtarzalne; 4. rzut poddasza (Dachgeschoss) z domkiem dachowym. Wszystkie mury projektowane pokolorowano na czerwono. Przekrój pokazuje 3 kondygnacje nadziemne + poddasze użytkowe + piwnicę, zgodnie z opisem z akt budowlanych .

(b) Skala. 1:100 (podpisana „Masst 1:100”).

(c) Autor / podpisy / pieczęcie. Podpis inwestora „Der Bauherr — A. Schmidtke” (z inicjałem imienia A. — August) . Datowanie ołówkiem/tuszem u dołu: lipiec 1909 [odczyt niepewny]. Pieczęć zatwierdzenia: „Geprüft. Zoppot, den 31. August 1909”, Stadtbaumeister — data dokładnie zgodna z Nachtragiem z 31 VIII 1909 znanym z akt budowlanych . Sygnatura akt naniesiona kredką: „Schulstr. 44, Vol. II”.

(d) Wersja. Projekt zamienny / uzupełniający (Nachtrag) do Bauscheinu z 2 IV 1908, zatwierdzony 31 VIII 1909. Na rzutach liczne poprawki czerwonym ołówkiem (przesunięcia ścianek, dopisane wymiary, skreślenia) oraz niebieskie oznaczenia pozycji belek stropowych (Pos. 30–Pos. 55ᵉ) odsyłające do obliczeń statycznych. Arkusz zawiera też późniejsze dopiski ołówkiem (nazwiska lokatorów, adnotacja przy schodach) — czyli był używany także po zakończeniu budowy PRAWDOPODOBNE.

(e) Szyb dźwigu. Szybu na tym arkuszu nie opisano (słowa Aufzug/Fahrstuhl brak). Na przekroju poprzecznym (035) przy klatce schodowej widać wąską pionową strefę ograniczoną liniami przerywanymi, biegnącą przez wszystkie kondygnacje, a na rzucie I i II piętra (036) dorysowano ołówkiem mały prostokąt o proporcjach szybu — mogą to być ślady szybu HIPOTEZA. Dźwig osobowy wszedł do projektu właśnie w zmianach z 1909 r.; szyb wyraźnie narysowano dopiero na rzutach instalacyjnych z III 1910 r.

(f) Układ mieszkań. Budynek ma układ ściśle symetryczny względem osi wschód–zachód (prostopadłej do ulicy): po obu stronach osi po jednym mieszkaniu na kondygnacji, czyli 2 mieszkania na piętro. Schemat jednego mieszkania (I i II piętro): - od frontu (Schulstraße, wschód): 3 pokoje reprezentacyjne (ok. 4,60 / 4,59 / 4,83 m) + weranda (2,78 m) i balkony wspornikowe; - sień (Diele) szer. 4,63 m, obsługiwana od świetlika, z wyjściem na schody kręcone; - w środku traktu: dziedziniec/świetlik (Hof) doświetlający; - od podwórza (zachód): kuchnia (4,20 m) z trzonem kuchennym (Herd), pokój gospodarczy (Wirt.-Zimmer, 4,13 m) — najpewniej pokój służby/kredens, oraz dalsze pokoje (4,13; 4,0; 5,43 m); - główna klatka schodowa (Aufgang) — po tylnej (zachodniej) stronie świetlika, z dwoma kominami po bokach; - schody kręcone (Nebentreppe) — w świetliku, po stronie wschodniej (od ulicy). Razem daje to mieszkanie ok. 7–8 pomieszczeń plus kuchnia, weranda i balkon. Na poddaszu układ jest skromniejszy: 4 pokoje, kuchnia, spiżarnia (Speise) i łazienka z ustępem (Bade u. Cl.), weranda i dwa balkony — czyli mieszkania poddaszowe miały własne łazienki, których nie opisano na rzutach pięter .

Nazwiska lokatorów. Na prawym marginesie rzutu pięter (036) dopisano ołówkiem cztery nazwiska z numerami kondygnacji: „II Obr. Thugut / I Obr. Gehrung” oraz „II Schilling / I Hartmann früher Darowski”. To dopiski późniejsze niż sam projekt (inna ręka, ołówek) — najpewniej robocza notatka urzędnika lub właściciela identyfikująca najemców poszczególnych mieszkań (prawdopodobnie przy okazji którejś ze spraw budowlanych po 1911 r., np. legalizacji sutereny 1919) PRAWDOPODOBNE.