Oficyna z garażami — rysunek zamienny (1923)

(a) Co przedstawia. Rysunek zamienny (Nachtragszeichnung) do pozwolenia na budowę z 16 X 1922 (nr 1566/22 B) na budowę oficyny — budynku biurowo-magazynowego Eugena Baumanna na podwórzu posesji Schulstraße 44. Arkusz zawiera komplet: przekrój, elewację boczną, elewację główną (perspektywicznie ujęty narożnik) oraz rzuty suteren i piętra.

(b) Skala. 1:100 (z podziałką liniową).

(c) Autor / podpisy / pieczęcie. Rysunek niesygnowany przez projektanta — podpisany wyłącznie przez wnioskodawcę Eugena Baumanna (ten sam podpis co na rysunku szopy z 1921, plik _048). Adnotacja urzędowa czerwienią „Geprüft. Zoppot, den 13. August [19..]” z podpisem urzędnika — wg QA prawdopodobnie Hentzscha, inspektora policji budowlanej Sopotu — i dopiskiem funkcji (nieczytelnym).

(d) Wersja. To wersja zamienna/zrealizowana oficyny, zastępująca projekt z 1 IX 1922 (pliki _044–_047, paginacja 30), który został przekreślony i opatrzony adnotacją „Nicht ausgeführt”. Różnice: - projekt z IX 1922: budynek parterowy biurowo-magazynowy; - niniejszy rysunek: budynek dwukondygnacyjny (suterena + piętro), z dachem płaskim/pogrążonym, przeszkloną klatką schodową w narożniku i dwoma garażami w suterenie. PRAWDOPODOBNE Dodatkowo na samym arkuszu widnieją korekty czerwienią, które zamieniają część funkcji magazynowych na mieszkalne: na piętrze dopisano Bad, Kammer, Boden, Lichthof; w suterenie Lager Raum, Lager, Garage, Lichthof. Oficyna ewoluowała więc od czystego magazynu biurowego ku budynkowi mieszkalno-usługowemu z garażami. PRAWDOPODOBNE

Datowanie. Rok w obu datach („April …”, „13. August …”) wypadł poza kadr fotografii — prawa krawędź arkusza nie została utrwalona. Z kontekstu (pozwolenie 16 X 1922, odbiór użytkowy 27 X 1926) najbardziej prawdopodobne jest kwiecień 1923 (sporządzenie) i 13 sierpnia 1923 (zatwierdzenie). PRAWDOPODOBNE (roku nie widać na fotografii; rozstrzygnęłoby to dopiero ponowne sfotografowanie prawej krawędzi arkusza)

weryfikacja na skanie (kontrola wyrywkowa): potwierdzone na wycinku wysokiej rozdzielczości — oba lata rzeczywiście poza kadrem (fotografii, nie arkusza; krawędź papieru nie jest widoczna), datowanie 1923 pozostaje PRAWDOPODOBNE. Podpis pod „Geprüft” zaczyna się wyraźnie na „Chenz…” — to kurrentowe „Hentz…”: urzędnik Hentzsch, inspektor policji budowlanej Sopotu (pierwotnie odczytano go w 2,966 jako „Chenzek”/„Hentzel”; rozstrzygnięte weryfikacja na skanie 7-Q p.9, 2026-08-27, na k. 300/301, 322, 336, 337) PRAWDOPODOBNE. Zgadza się to z hipotezą metryczki (Chentzsch?).

Dopisek „Mackensenallee” — ustalenie datujące. Pod adresem „Schulstrasse 44” dopisano innym atramentem i innym charakterem pisma „Mackensenallee”. Ulicę przemianowano między 9 XI 1934 a 14 IX 1936 r., dopisek powstał więc nie wcześniej niż pod koniec 1934 r. — dowód, że akta budowlane były jeszcze czynnie prowadzone i uzupełniane w latach 30. XX w. (prawdopodobnie przy okazji kolejnej sprawy dotyczącej oficyny). PRAWDOPODOBNE

(e) Układ pomieszczeń. - Gabaryt oficyny: ok. 19,00 m długości frontu × 11,93 m i 7,07 m (dwa skrzydła / uskok rzutu — budynek na planie litery L, o narożniku ściętym). PRAWDOPODOBNE (odczyt wymiarów pewny, interpretacja obrysu z rzutu) - Suterena (parter od strony podwórza): po lewej część mieszkalna — Zimmer, Zimmer, Küche, Flur, dwie Keller; w środku i po prawej ciąg magazynowy — Lager Raum, Lager, Waren Lager (dwukrotnie); przy prawej krawędzi dwa Garage obok siebie oraz Lichthof. Wysokości w przekroju: ok. 3,00 m (magazyn) i 2,50 m (kondygnacja niższa). - Piętro: mieszkanie — Zimmer ×4, Diele, Küche mit Übersicht, Bad, Vorrat, Veranda, Flur, Kammer, Kohlenkammer, Boden, Lichthof. - Komunikacja: jedna klatka schodowa jednobiegowa (w rzucie piętra przy Flur) oraz przeszklona klatka narożna widoczna na elewacji. - Architektura: elewacja bardzo oszczędna, wczesnomodernistyczna — gładkie tynki, proste okna wieloszprosowe, dach płaski z wąskim gzymsem wieńczącym i attyką, poziomy pas cokołowy z pionowym rowkowaniem, w narożniku dwukondygnacyjna przeszklona klatka schodowa / oszklony wykusz, po prawej szerokie bramy garażowe i witryna. Zupełnie inny język formalny niż kamienica frontowa z lat 1909–10.

Stan fotografii. Ujęcie poziome, arkusz mocno pofałdowany, rozdarty wzdłuż pionowego zagięcia w środkowej części (widoczna szczelina rozdzielająca lewą i prawą połowę). Prawa krawędź arkusza obcięta w kadrze — brakuje lat w datach. Dolna krawędź zasłonięta palcami.