Niezrealizowany plan budowy: kredyt 60 000 marek Maxa Herrmanna

Budowę kamienicy na tej działce pierwszy zaplanował poprzednik Augusta Schmidtkego, Max Herrmann, sopocki kupiec (sklep z artykułami kąpielowymi i konfekcją przy Seestraße), właściciel Blatt 295 od czerwca 1903 r. 29 września 1905 r. złożył on w sopockim sądzie własnoręczne, urzędowo uwierzytelnione oświadczenie: „Die Kreissparkasse in Neustadt-W/Pr. wird mir zum Bau eines Wohnhauses hierselbst 60 000 — Sechzigtausend — Mark leihen. Zur Sicherheit für diese Forderung bestelle ich hiermit mit meinem Grundstücke Zoppot Blatt 295 Sicherheitshypothek bis zum Höchstbetrage von 60 000 Mark” → „Powiatowa Kasa Oszczędności (Kreissparkasse) w Wejherowie (Neustadt) pożyczy mi na budowę domu mieszkalnego tutaj 60 000 — sześćdziesiąt tysięcy — marek. Na zabezpieczenie tej wierzytelności ustanawiam niniejszym na mojej nieruchomości Sopot karta 295 hipotekę kaucyjną (Sicherungshypothek — zabezpieczającą, do kwoty maksymalnej) do najwyższej kwoty 60 000 marek”.

Hipotekę wpisano 2 października 1905 r. Wszystkie dotychczasowe długi ciążące na starym domu wynosiły łącznie 25 500 M. W kolejnych dniach Herrmann wykreślił je z księgi co do jednego (m.in. 14 X 1905 wykreślono 16 000 M wdowy Aspolm), by nowy kredyt budowlany wszedł na pierwsze miejsce. Do budowy jednak nie doszło. Kuratorium kasy wystawiło 26 września 1906 r. zezwolenie na wykreślenie, 28 września o 10:48 Herrmann złożył wniosek, a siedem minut później, o 10:55, ten sam sąd przyjmował protokół przewłaszczenia działki na Augusta Schmidtkego.

Hipoteka kaucyjna zniknęła z księgi 29 września. Herrmann porzucił zamiar budowy, sprzedał grunt i więcej w aktach nieruchomości się nie pojawia.