Kurnik, płot i deszczówka, której nie wolno było wpuścić do kanalizacji

Bauschein (pozwolenie na budowę) nr 2 Kontroli Budowlanej, dziennik 16991 V. P., wystawiony Augustowi Schmidtkemu 2 IV 1908 i odebrany przez niego 8 IV, obejmował trzy obiekty naraz: „ein Wohnhaus massiv unter teils Pfannen- teils Pappdach … sowie ein Hühnerstall zu errichten u. Zaun zu setzen” → „wznieść dom mieszkalny murowany, kryty częściowo dachówką, częściowo papą … oraz kurnik i postawić płot”. Jeden z warunków dotyczył dziedzińca: „Der Boden des Lichthofes ist 50 cm höher anzulegen als der Boden des Vorgartens, damit die Entwässerung des Lichthofes nach dem Vorgarten hin durch Rohre möglich ist.” → „Posadzka dziedzińca doświetlającego ma leżeć 50 cm wyżej niż poziom przedogródka, aby odwodnienie dziedzińca w stronę przedogródka było możliwe rurami.” Zaraz obok stoi zakaz, który ten warunek tłumaczy: „Der Anschluß der Regenrohre u. Hofgullys an die Kanalisation wird unter keinen Umständen gestattet.” → „Podłączenie rur deszczowych i wpustów podwórzowych do kanalizacji nie jest dozwolone pod żadnym pozorem.” Lichthof to dziedziniec doświetlający pośrodku bryły, dzisiejsze atrium kamienicy.

W projekcie z 1908 r. był jeszcze otwarty: na arkuszu I Wolschona opisano go po prostu „Hof” (8,25–8,70 × 6,70 m), z „offener Altan”, otwartym tarasem, na poziomie parteru. Stalowo-szklanym dachem przekryto go dopiero przy zmianach z 1909 r. Otwarty dziedziniec zbierał deszcz. Deszczówki nie wolno było kierować do kanalizacji miejskiej, więc musiała spływać grawitacyjnie rurami do gruntu w przedogródku (Vorgarten), czyli w pasie ogrodu między domem a ulicą. Pas ten był szeroki, bo linię zabudowy odsunięto na 15 m od osi Schulstraße (C-018).

Stąd wymóg 50 cm różnicy poziomów: bez spadku rury nie odprowadziłyby wody. Dziś posadzka atrium leży na poziomie parteru, nad suterenami, a więc znacznie wyżej niż przedogródek PRAWDOPODOBNE oględziny; warunek jest spełniony z nadmiarem. Ze źródeł nie wiemy jednak, czy rury odprowadzające do ogrodu kiedykolwiek wykonano. Ten sam Bauschein narzucał też: odstęp boczny 5,00 m od granicy na całej długości, szerokość biegu schodów min. 1,10 m między poręczami, a dla mieszkania urządzanego w piwnicy wysokość w świetle min. 2,80 m i podłogę nie głębiej niż 1,00 m pod terenem.

Grzywna do 60 marek groziła inwestorowi, wykonawcy, a także „allen denjenigen Personen, welche die Zeichnungen unterschrieben haben, wenn ihre Angaben sich als unrichtig erweisen” → „wszystkim tym osobom, które podpisały rysunki, jeżeli ich dane okażą się nieprawdziwe”.