Czerwone „Boden” zamiast mieszkań na poddaszu

Zatwierdzony arkusz I projektu Wolschona z 3 III 1908 to jeden wielki arkusz z trzema rzutami: piwnicy, powtarzalnej kondygnacji („Erdgeschoss, I. u. II. Obergeschoss”) i poddasza. Na rzucie poddasza urzędnik przekreślił czerwonym atramentem kolejno „Zimmer”, „Mäd.-Stube”, „Küche”, „Bad u. Clos.” (pokój, izba służącej, kuchnia, łazienka z ustępem) i nad każdym z nich nadpisał jedno słowo: „Boden” → „strych”. To graficzny zapis warunku z uchwały Komisji Budowlanej z 30 III 1908 i z Bauscheinu: poddasze wolno zabudować mieszkalnie najwyżej do połowy powierzchni.

Mieszkania urządzono mimo to i zalegalizowano dopiero w 1915 r. Na planie sytuacyjnym 1:250 z tego samego kompletu, również zatwierdzonym 2 IV 1908, czerwona kreska przekreśla na krzyż prostokąt opisany „Hinter-Haus”, a obok dopisano: „Hinter-Gebäude soll nicht zur Ausführung gelangen.” → „Budynek tylny nie ma być wykonany.” Oficyna była więc projektowana już w 1908 r., odrzucona przez urząd, i powstała dopiero w latach 1922–26 jako dzisiejszy nr 44a.