Zapisy podatkowe: numer 19 → 44 (1910), kurnik za 12 marek (1912), Zuwachssteuer

Trzy drobne zapisy podatkowe pokazują, jak urzędowa ewidencja goniła zmiany na działce. (1) Numer policyjny posesji zmieniono ze Schulstraße 19 na 44 na przełomie 1903/04, ale kartę tytułową księgi wieczystej sprostowano dopiero 17 XII 1910, na podstawie rejestru podatku od budynków: „Bestand: (Schulstraße № 44) (statt 19)” → „Oznaczenie: Schulstraße nr 44 (zamiast 19)”, a wartość użytkową (Nutzungswert) podniesiono z 980 marek do ok. 9 000. Ten dziewięciokrotny wzrost wartości między starą willą a nową kamienicą to najlepszy dostępny miernik skali inwestycji Augusta Schmidtkego.

(2) Wyciąg z rejestru podatku od budynków, sporządzony przez sekretarza sądowego Teublera 14 VI 1912, rozpisuje to na pozycje: „a. Wohnhaus mit Hofraum und Hausgarten 9000 M, b. Hühnerstall 12 M = 9012 M” → „a. dom mieszkalny z podwórzem i ogrodem przydomowym 9 000 M, b. kurnik 12 M”. Kurnik to ten sam „Gefl.[ügel] Haus” 3 × 3 m, który na planie sytuacyjnym z 1908 r. stoi w narożniku przy torach. Urzędowo wyceniono go na dwanaście marek rocznego dochodu i przez lata figurował w rejestrze obok kamienicy z windą.

(3) Przy sprzedaży domu w 1919 r. notariusz Wannow odnotował na wypisie: „Veräußerungsanzeige ist dem Zuwachssteueramt erstattet.” → „Zawiadomienie o zbyciu złożono w urzędzie podatku od przyrostu wartości gruntu” (Reichszuwachssteuer, podatek Rzeszy od przyrostu wartości nieruchomości, wprowadzony w 1911 r.); na sam akt zużyto 2 500 marek stempla krajowego (1 % ceny) i 1 667 marek stempla Rzeszy.