Pielęgniarka, lat 24, kupuje kamienicę

9 VI 1919 w kancelarii notariusza dra Richarda Wannowa przy Seestraße 13 stawili się rentier August Schmidtke z żoną Margarethe z d. Wentzel oraz „das Fräulein Gertrud Baumann zu Zoppot, Friedrichstraße 1”. Była to panna Gertrud Margarethe Baumann, urodzona 30 III 1895 w Gdańsku, z zawodu pielęgniarka (Krankenschwester), córka gdańskiego fabrykanta pieców Eugena Baumanna. Miała wtedy 24 lata i kupiła całą kamienicę przy Schulstraße 44 za 250 000 marek; rok później, w akcie z 4 VIII 1920, opisano ją jako „die ledige, 25 Jahre alte, Gertrud Baumann” → „niezamężna, 25-letnia Gertrud Baumann”.

Przewłaszczenie (Auflassung) nastąpiło 26 VI, wpis własności w księdze wieczystej 30 VI 1919, a pożytki i ciężary przeszły na nią 1 VII. W księdze adresowej Sopotu z 1922 r. pod numerem 44 stoi: „Baumann, G., Krankenschwester E” (E = Eigentümer, właściciel). Niżej wymieniono lokatorów, którym wynajmowała mieszkania: radcę krajowego Senatu Waltera Scheunemanna, pisarza dra Paula Schadowa, architekta Georga Lippkego, kupców i wdowy, a także kucharki i pokojówki. Właścicielką pozostała do 1943 r. (potem w ⅓ z rodzeństwem), a formalnie do przejęcia domu przez Skarb Państwa po wojnie. Faktycznie jednak od 1920 r. jej majątkiem zarządzał ojciec (C-064).