Małoletni wierzyciel Conrad Goeldel: licytacja o 127 marek i dalsze losy jego hipoteki

Licytację przymusową z 1887 r. (zob. C-003) wymusił małoletni Conrad Goeldel, syn sopockiej wdowy Almy (Alwiny) Goeldel z domu Harnack, reprezentowany w postępowaniu przez matkę jako opiekunkę. Rodzinie przysługiwała na działce hipoteka 5100 marek (dział III nr 4, ustanowiona 1882 r.), a niezapłacone od niej 127 marek 50 fenigów odsetek wystarczyły, by 8 lipca 1887 r. uruchomić egzekucję z całej nieruchomości. Licytacja „wyczyściła” księgę ze wszystkich obciążeń poza tą jedną hipoteką, która przetrwała w obniżonej wysokości 3600 marek. 2 lipca 1889 r. Conrad, już pełnoletni, opisany w protokole jako „Landwirth” (rolnik) w Buszkowach (Buschkau), scedował ją gdańskiemu rentierowi Friedrichowi Rochlerowi z Schichaugasse 6 na nowych warunkach: 4 % rocznie, odsetki kwartalne, wypowiedzenie sześciomiesięczne i obowiązek ubezpieczenia budynków stojących na działce od ognia.

To pośredni, ale mocny dowód, że w 1889 r. stała tu już ubezpieczana zabudowa. Wszystkie koszty czynności wzięła na siebie ówczesna właścicielka, wdowa Friederike Aspolm. Dlatego cztery lata później, przy podziale działki w 1893 r., wierzycielem, którego trzeba było spłacić i który zwalniał odłączane parcele z hipotek (łącznie 6600 M), był Rochler.