„Na własne ryzyko” — magistrat przyznaje po pięciu latach

Nowelizacja ordynacji budowlanej z 9 VII 1915 (Nachtrag zur Bauordnung) wprowadziła w § 56 możliwość odstępstw. 19 VII 1915 August Schmidtke, właściciel kamienicy, poprosił magistrat o poparcie wniosku do Prezydenta Rejencji o zwolnienie „der 2 kleinen Wohnungen von 2 Zimmern und Kabinett in der 3. Etage” („dwóch małych mieszkań o 2 pokojach i gabinecie na III piętrze”): „Ich habe mir die großen Kosten des Ausbaues auf anraten des verstorbenen Bürgermeisters Dr. Kollath gemacht” → „Poniosłem wielkie koszty rozbudowy za radą nieżyjącego już burmistrza dra Kollatha”.

Dodał argument finansowy: „In diesem Jahre stehen mir 4 Wohnungen mit einem Mietausfall von 6500 M. leer.” → „W tym roku stoją mi puste 4 mieszkania, z utratą czynszu 6 500 marek.” Tym razem urząd stanął po jego stronie. W koncepcie sprawozdania dla rejencji magistrat przyznał to, czemu przeczył w 1911 r.: „…wurde unter Bürgermeister Kollath dem Antragsteller anheimgestellt, die ganze Wohnung einzurichten auf die Gefahr hin, sie nicht bewohnen zu dürfen.” → „…za burmistrza Kollatha pozostawiono wnioskodawcy do uznania urządzenie całego mieszkania — na ryzyko, że nie będzie mógł go zamieszkać.” Magistrat dodał, że wygląd zewnętrzny domu i tak by się nie zmienił, a 11 VIII 1915 uchwalił poparcie wniosku (podpisy: Twistel, Thun, A. Mielke).

Sprawozdanie z 14 IX 1915 opisuje bryłę kamienicy jednym zdaniem: „Das Haus des Antragstellers enthält nicht zwei, sondern drei Geschosse und ein voll ausgebautes Dachgeschoß.” → „Dom wnioskodawcy zawiera nie dwie, lecz trzy kondygnacje i jedno w pełni zabudowane poddasze.” 20 IX 1915 Prezydent Rejencji w Gdańsku udzielił odstępstwa od § 56: całe poddasze wolno było zamieszkać. 28 IX 1915 magistrat cofnął własne wcześniejsze zakazy, a 30 IX 1915 pismo doręczono Schmidtkemu.