C-039 · 1897–1915 · Budowa i pierwsze lata (1906–1915)
Kupiec, rentier, asystent telegrafu — trzy tytuły jednego człowieka
ludzie
Urzędnicy różnie tytułowali właściciela kamienicy. W sierpniu 1910 magistrat pisze do „Hrn. Kaufm. Schmidtke” („pana kupca Schmidtkego”); we wrześniu 1911 do „Herrn Rentier Schmidtke” („pana rentiera”, tj. żyjącego z kapitału); Prezydent Rejencji w lutym 1911 i policja w styczniu 1912 — do „Ober-Telegraphen-Assistent[en] Herrn A. Schmidtke”; w 1915 dochodzi skrót „a. D.” (außer Dienst — w stanie spoczynku). Ten ostatni tytuł jest właściwy i najstarszy: w gdańskiej księdze adresowej z 1897 r. August Schmidtke figuruje jako czynny urzędnik telegrafu w Gdańsku (Holzgasse 29), a w sopockich księgach od 1906 r. — już jako emerytowany starszy asystent telegraficzny.
Kupcem ani rentierem nie był z zawodu; „Kaufmann” i „Rentier” to konwencje kancelaryjne dla człowieka, który utrzymywał się z kamienic. Adres na kopertach to zawsze Charlottenstraße 9: w swoim domu przy Schulstraße 44 właściciel nigdy nie zamieszkał.
