Wykreślenie siedmiu hipotek markowych i pierwsza hipoteka w guldenach

Między 27 listopada a 2 grudnia 1924 r. sąd wieczystoksięgowy w Sopocie wykreślił z działu III księgi gruntowej kamienicy (Zoppot Blatt 295) siedem hipotek markowych naraz, wszystkie z inflacyjnych lat 1919–1923. Zarządzenie z 27 XI 1924 obejmuje dwie pozycje Kasy Oszczędności Miasta Sopotu: „Zur lfd. Nr. des Eintrags: 24: 300 000 Mark … 27: 34 000 000 Mark … gelöscht am 27. November 1924.” → „Przy poz. nr 24: 300 000 marek … nr 27: 34 000 000 marek … wykreślono 27 listopada 1924 r.” Pięć dni później wykreślono kolejne: nr 26 na 500 000 M (również Kasy Oszczędności) oraz jednym zapisem „lfd. Nr. 20: 40 000 Mk. … 21: 10 000 Mk. … 23: 100 000 Mk. … 25: 100 000 Mk. gelöscht am 2. Dezember 1924” → „…wykreślono 2 grudnia 1924”.

Dwie z nich należały do rentiera Adolfa Probsta, dawniej sopocianina z Hubertusallee 3, w 1922 r. mieszkającego już w Rambau pod Gdańskiem. Zgodę na wykreślenie podpisał już 19 stycznia 1922, potwierdzając, że „panna Gertruda Baumann” zaspokoiła go co do kapitału i odsetek (taksa notarialna wyniosła wtedy jeszcze 204,80 marki). Z tej zgody skorzystano dopiero po blisko trzech latach. Dwie ostatnie, po 100 000 M, były pożyczkami Eugena Baumanna (ur. ok. 1867, gdański fabrykant pieców, ojciec właścicielki i jej pełnomocnik generalny od 1920 r.).

W jednym dokumencie z 29 XI 1924 kwituje on sam sobie spłatę i jako pełnomocnik córki wnosi o wykreślenie. Listy hipoteczne kazano zniszczyć, dlatego nie ma ich dziś w aktach. 27 XI 1924 wpisano w ich miejsce jedną pozycję w guldenach: hipotekę kaucyjną dz. III nr 28 — 30 000 guldenów gdańskich na rzecz Kasy Oszczędności Miasta Gdańska, zabezpieczającą kredyt w rachunku bieżącym 20 000 G. Kredyt i tym razem dostał ojciec, nie córka. Opłaty sądowe za całą operację (9,20 + 3,00 + 6,00 G) zapłacił Eugen Baumann, już w nowej walucie.