Prawo mieszkania dla matki właścicielki i klauzula na wypadek rozwodu rodziców

12 marca 1928 r. Gertrud Gedanzig ustanowiła na własnej kamienicy prawo mieszkania (Wohnungsrecht) dla swojej matki, Charlotte Baumann z domu Danschke: „ustanawiam niniejszym na rzecz pani Charlotte Baumann … prawo używania jako mieszkania lokalu znajdującego się na IV piętrze tej nieruchomości, z wyłączeniem właściciela”. „IV piętro” aktu odpowiada w naszym słowniku III piętru, czyli dawnej mansardzie (poddaszu mieszkalnemu) zalegalizowanej w 1915 r.; niemiecki zapis liczy tu kondygnacje razem z parterem PRAWDOPODOBNE (materiały projektu § 1).

Prawo wpisano w dziale II pod nr 5 dnia 4 kwietnia 1928, wyceniono na 2000 guldenów, a koszty (15,30 G) opłaciła właścicielka. Akt ma dwie wersje. Pierwszą, sporządzoną 7 II 1928 u gdańskiego notariusza dr. Eduarda Heymanna (rep. 24/28), Gertrud w marcu cofnęła („Mój wniosek z 7 lutego 1928 … niniejszym cofam”); karta z nią jest w aktach przekreślona czerwoną kredką. Wersje różnią się jednym punktem: w drugiej dopisano trzecią przesłankę wykreślenia. Ostatecznie brzmią one: „Zur Löschung dieses Rechts genügt: a) die Vorlegung der Sterbeurkunde der Berechtigten, b) die Vorlegung des rechtskräftigen Urteils über Scheidung der […] Ehe, c) die Vorlegung der standesamtlichen Urkunde über eine neue Ehe der Berechtigten” → „Do wykreślenia tego prawa wystarczy: a) przedłożenie aktu zgonu uprawnionej, b) przedłożenie prawomocnego wyroku rozwodowego dotyczącego [jej] małżeństwa [z rentierem Eugenem Baumannem], c) przedłożenie aktu stanu cywilnego o nowym małżeństwie uprawnionej.” Zabezpieczenie było więc pomyślane jako zaopatrzenie matki na wypadek rozpadu małżeństwa rodziców i gasło z chwilą, gdyby się rozwiodła albo wyszła ponownie za mąż PRAWDOPODOBNE.

W praktyce mieszkanie matki musiało dwukrotnie ustąpić bankom: 4 IX 1929 przed hipoteką 60 000 G Krajowego Zakładu Ubezpieczeń i 20 III 1934 przed długiem gruntowym 5500 guldenów w złocie Kasy Oszczędności (C-078).